Όταν στον ΣΚΑΪ είναι κάθε μέρα Πρωταπριλιά. Του Γιώργου Μουργή



Έσκουζε σαν δαρμένο σκυλί στα μικρόφωνα του ραδιοφωνικού ΣΚΑΙ ο Άρης ο Πορτοσάλτε, για την άδεια που τελικά δόθηκε
από το Συμβούλιο των Φυλακών Κορυδαλλού στον Δημήτρη Κουφοντίνα.

Με αφορμή αυτή την άδεια στήθηκε ένα γαϊτανάκι νομικών παρερμηνειών όπου με κάθε μέσο συγκεκριμένες δημοσιογραφικές μορφές της τέταρτης εξουσίας σε μια καθαρή επίδειξη αυθαίρετων προσεγγίσεων, συνεπικουρούμενοι από θεσμικούς παράγοντες, διαμόρφωναν ένα εκδικητικό κλίμα προς το πρόσωπο ενός κρατούμενου που έχει δικαστεί και καταδικαστεί αμετάκλητα, εκτείνοντας βαριές ποινές, επικαλούμενοι, μάλιστα, τη μη αποκήρυξη των ιδεολογικών θέσεων του Κουφοντίνα.

Η κατοχύρωση του δικαιώματος στην άδεια δεν σχετίζεται επ’ ουδενί με το αδίκημα ή με την ποινή του κρατούμενου, αλλά με τη συμπεριφορά εντός της φυλακής ή την πιθανή εκτίμηση διάπραξης νέων αδικημάτων.

Η μη χορήγηση άδειας οδηγεί σε μια ιδιόμορφη αλλά όχι πρωτότυπη μορφή αρνησιδικίας που έχει να κάνει με την καταπάτηση των αρχών της ισονομίας και του κράτους δικαίου και η δικαστική εξουσία, τελικά, την αρχή της αρνησιδικίας αρνήθηκε να υιοθετήσει, καταρχάς με τη σύγκλιση του Συμβουλίου των φυλακών.

Ο Δ. Κουφοντίνας δεν οδηγήθηκε στην απεργία πείνας, ως ύστατο όπλο αγώνα που είχε στα χέρια του, γιατί δεν του δίνονταν η άδεια που δικαιούται, αλλά γιατί από τον Απρίλη το Συμβούλιο της Φυλακής δεν είχε απαντήσει στο τρίτο αίτημά του.  Πράγμα που έπραξε δίνοντας θετική απόφαση χορήγησης άδειας. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια για τους λόγους που οδήγησαν τον συγκεκριμένο κρατούμενο στην απεργία πείνας.

Η άδεια, δε, αποτελεί αναφέρετο δικαίωμα, όπως προκύπτει και από τον ισχύοντα νόμο, καθώς απαιτείται ειδικά αιτιολογημένη απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου για την απόρριψή της, ενώ από την άλλη δεν απαιτείται καμία αιτιολογία για την αποδοχή της (άρθρο 54 παρ. 5 του Ν. 2776/1999). Το ίδιο και σε ό,τι αφορά το αδίκημα ή την ποινή που εκτίει ο κρατούμενος, όπως γράφουμε παραπάνω.

Ο Άρης Πορτοσάλτε, έσκουζε, λέγοντας άλλη μια φορά, ανερυθρίαστα, ψέματα ότι το Συμβούλιο της Φυλακής είχε εκδώσει αρνητική απόφαση χορήγησης άδειας τη τρίτη φορά και μετά την απεργία πείνας του ο «κατά συρροή δολοφόνος αλλά κατόπιν πολιτικών πιέσεων και χάρη στη συμπαράσταση και την βούληση των κυβερνώντων του δόθηκε άδεια».

Έσκουζε λέγοντας ψέματα άλλη μια φορά όπως κάνει για όσους θεωρεί ιδεολογικούς και πολιτικούς του αντιπάλους ή όταν θέλει να υπερασπιστεί με φανατικό και διχαστικό λόγο τα ακροδεξιά θέσφατα των ιδεοληψιών του, όπως ανάμεσα σε πολλά, το χυδαίο που έχει ξεστομίσει ότι «στέλεχος της  κεντροαριστεράς τον πήρε τηλέφωνο και του είπε πως μία κάστα της κοινωνίας που έκανε πρόσφατα την εμφάνισή της, είναι οι αποκαλούμενοι επιδοματούχοι. Άνθρωποι που απλά θέλουν δύο κατοστάρικα για να κάθονται όλη μέρα και να τον κουδουνάνε».

Η άγνοια, καλοπροαίρετα, είναι ένα στοιχείο που δικαιολογείται, σε ορισμένες περιπτώσεις, για μια λανθασμένη θέση. Στο δημόσιο λόγο όμως, όταν εκφράζονται συγκεκριμένες απόψεις, ειδικά με νομικό έρεισμα, οφείλουν να στέκονται στην απόλυτη γνώση της αλήθειας και της αντικειμενικότητας χωρίς να εμπεριέχουν απολύτως κανένα πολιτικό ή συναισθηματικό θυμικό.

Ειδικά, δε, όταν αυτό γίνεται από «έγκυρους» δημοσιογράφους, διαμορφωτές κοινής γνώμης, μέσα από σταθμούς υψηλής ακροαματικότητας ή τηλεθέασης. Εκτός αν κάποιοι βρίσκονται σε  υπηρεσία, όποτε η διαστρέβλωση της αλήθειας και η παραποίηση των γεγονότων αποτελεί μέρος ενός συγκεκριμένου σχεδίου παραπληροφόρησης, είτε των αφεντικών τους είτε της διαμεσολαβητικής εξυπηρέτησης πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Και τότε δεν μιλάμε για μια δημοσιογραφική φαντασίωση παραπληροφόρησης που παίρνει σάρκα και οστά «άμα τη εμφανίση» κάθε Πορτοσάλτε ή των φανατικών ιδεοληψιών του, αλλά για σκοπούμενη βλάβη πάνω στο σώμα των ακροατών, των τηλεθεατών και του αναγνωστικού κοινού, με κατευθυνόμενα ψέματα.

Η επικοινωνιακή λογική Πορτοσάλτε και των πάντα πρόθυμων δημοσιογράφων τού δημοσιογραφικού ομίλου -υπηρετώντας τα συμφέροντα του μεγαλοεφοπλιστή ιδιοκτήτη του- εδράζεται πάνω στο καθεστώς τρομολαγνείας, μιντιακής υστερίας και κακόβουλης παραδημοσιογραφίας, η οποία ξεπλένεται με τη δήθεν φιλανθρωπία αλλά στην ουσία επιτηδευμένη ελεημοσύνη του «Όλοι μαζί μπορούμε».

Ευθυγραμμισμένη λογική, πάντα συσπειρωτικά με ακραίους και αντιδραστικούς πόλους εξουσίας, επιδοκιμάζοντας το κράτος καταστολής, χωρίς πότε να στέκεται απέναντι στην καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Αν και η δημοσιογραφική δεοντολογία οφείλει να αρνείται την υιοθέτηση ρεβανσιστικών, κακοποιητικών τιμωριών παραδειγματισμού οι οποίες προσβάλουν το νομικό και το δημοσιογραφικό πολιτισμό, όπως θέλουν κατά το δοκούν να επικαλούνται, το αγνοούν όλοι τους εκεί στο Φάληρο επιδεικτικά.

Προπαγάνδα, ψέματα, παραπληροφόρηση, κατασκευασμένες ειδήσεις, κακόβουλη παραδημοσιογραφική υστερία ως συμπτώματα τού πολιτικού κατεστημένου της ενημέρωσης, όποια συμφέροντα κι αν εξυπηρετούν, όπως κι αν χρησιμοποιούνται από τις μωρές δημοσιογραφικές παρθένες έχουν στόχο να πλήξουν μόνο το κοινό που πλέον αντιλαμβάνεται τα αδιέξοδα όπως αναπαράχθηκαν μέσω της διαπλοκής και της πολιτικής συναλλαγής από τα αφεντικά και τις δημοσιογραφικές φίρμες των ΜΜΕ.

Καθιστώντας έτσι την τέταρτη εξουσία της δημοσιογραφίας, άλλοτε μέρος ενός αδυσώπητου πολέμου ανάμεσα στους οικονομικούς ολιγάρχες και στο σκοτεινό κονκλάβιο της εκάστοτε εξουσίας, με σκοπό την προφανή παρέμβαση στα πολιτικά τεκταινόμενα και άλλοτε ευθυγραμμισμένη σε κάθε μορφή συναλλαγής, διαπλοκής και εξυπηρέτησης αδιαφανών οικονομικών συμφερόντων ακόμα και μέσω διαμεσολαβητικών νομοθετικών ρυθμίσεων.

Στα βραδινά δελτία ειδήσεων φιγουράρει ο φασίστας χρυσαυγίτης Μπαρμπαρούσης και οι εκκλήσεις του, όπως διατυπώθηκαν μέσα από τη Βουλή για στρατιωτικό πραξικόπημα. Ο Άρης ο Πορτοσάλτε, ο κήνσορας της πρωινής ενημέρωσης στα ερτζιανά, ο μόνιμα αγανακτισμένος τιμητής των πάντων ως φωτεινός παντογνώστης, το φερέφωνο του εφοπλιστή Αλαφούζου, φαντάζομαι θα κατακεραυνώσει τον βουλευτή του νεοναζιστικού χρυσαυγίτικου μορφώματος για αυτές τις δηλώσεις, αφού πρώτα πλέξει εργολαβικά το εγκώμιο του Κυριάκου Μητσοτάκη και της ακροδεξιάς ηγετικής κλίκας που τον πλαισιώνει.

Αλήθεια, ο Μπαρμπαρούσης ανήκει στη σοβαρή Χρυσή Αυγή ή για να λυθεί η απορία μας, θα ρωτηθεί ο ομόσταβλος του Πορτοσάλτε, Μπάμπης Παπαδημητρίου, μιας και ο Παύλος Τσίμας, συμψηφίζοντας το δολοφονικό μαχαίρι που σκότωσε τον Παύλο Φύσσα με το γιαούρτι που έπεσε στα μούτρα του Πάγκαλου, ακόμα το φυσάει;



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

.

.


Powered By BloggerTips.gr