Στην Αθήνα τα τεχνικά κλιμάκια των θεσμών – Αιμορραγία χωρίς τέλος και απαιτήσεις χωρίς τελειωμό


- «ρήτρα μη αναστροφής» των μεταρρυθμίσεων σκοπεύουν να επιβάλλουν οι δανειστές
Την Τετάρτη, αντί για Δευτέρα που ήταν αρχικά προγραμματισμένο, θα επιστρέψουν στην Αθήνα τα κλιμάκια των θεσμών ώστε να συνεχιστεί η τέταρτη αξιολόγηση, σύμφωνα με πληροφορίες.

Δεκαπέντε θέματα παραμένουν ανοιχτά, τα οποία ακουμπούν το συνταξιοδοτικό, τα εργασιακά αλλά και την πρόνοια, η αναθεώρηση των αντικειμενικών αξιών, ο επανυπολογισμός του ΕΝΦΙΑ, η αύξηση του ΦΠΑ σε Μυτιλήνη, Χίο, Σάμο, Κω και Λέρο, η πώληση των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, ο νόμος Κατσέλη και ο εξωδικαστικός μηχανισμός. η συνέχιση τους ξεπουλήματος της Δημόσιας περιουσίας μέσω ΤΑΙΠΕΔ.



Δανειστές και Αθήνα έχουν συμφωνήσει ότι όλες οι εκκρεμότητες για την ολοκλήρωση του προγράμματος, περιλαμβανομένων των μέτρων για ενδεχόμενη ρύθμιση του χρέους, θα πρέπει να κλείσουν στο Eurogroup της 21ης Ιουνίου, δηλαδή σε λιγότερο από έξι εβδομάδες.

Τις τελευταίες ημέρες στην κυβέρνηση έχει σημάνει συναγερμός για την καθυστέρηση στα προαπαιτούμενα, καθώς πολύ λίγες από τις 88 απαιτήσεις της 4ης αξιολόγησης έχουν κλείσει.

Ειδικά με τα ζητήματα που άπτονται των εργασιακών σχέσεων, έχουν αναδείξει τις διαφορές μεταξύ των συνδικάτων και των εργοδοτικών οργανώσεων, παρά το γεγονός ότι όλες οι πλευρές αφήνουν να εννοηθεί -τουλάχιστον- ότι ξεκινούν από την ίδια αφετηρία. Δηλαδή, την ενίσχυση της απασχόλησης, την κοινωνική συνεννόηση και τον υγιή ανταγωνισμό μεταξύ των επιχειρήσεων.

Γεγονός, το οποίο σε συνδυασμό με τα αντίμετρα που προτείνουν οι θεσμοί, ενδέχεται να λειτουργήσει ως τροχοπέδη στον σχεδιασμό της κυβέρνησης να επιχειρήσει την αλλαγή του εργασιακού τοπίου από τον Αύγουστο.

Μεγάλα “αγκάθια” αποτελούν, επίσης, η περικοπή της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις κατά 18% και η πλήρης κατάργηση του ΕΚΑΣ. Τα μέτρα αυτά, αν και προβλέπονται από την ισχύουσα ασφαλιστική μεταρρύθμιση δεν παύουν να εγκυμονούν πολιτικούς και κοινωνικούς κινδύνους, τους οποίους η κυβέρνηση θα ήθελε να αποφύγει…

Αναλυτικότερα, τα εκκρεμή ζητήματα που θα αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης, αφορούν:
Στο ασφαλιστικό:
Τον επανυπολογισμό των συντάξεων και την περικοπή της προσωπικής διαφοράς.
Την έκδοση της υπουργικής απόφασης για την κατάργηση του ΕΚΑΣ.
Την ενσωμάτωση στο ΚΕΑΟ όλων των οφειλών προς τα ταμεία.
Την έκδοση όλων των αιτήσεων κύριας συνταξιοδότησης του 2016, του 30% των αιτήσεων που υποβλήθηκαν το 2017 και των αιτήσεων για επικουρική σύνταξη που υποβλήθηκαν μεταξύ 2015 και 2016, οι οποίες υπολογίζονται σε 13.800.
Την πλήρη ενοποίηση της διεύθυνσης συντάξεων του ΓΛΚ στον ΕΦΚΑ.
Την υιοθέτηση μέτρων μετά από την γνωμοδότηση της Eurostat για τον ΕΔΟΕΑΠ.
Την μείωση της συμμετοχής του ΕΦΚΑ στην Attica Bank.
Στις εργασιακές σχέσεις:
Την δημιουργία μηχανισμού αντιπροσωπευτικότητας των κλαδικών συμβάσεων.
Την διατήρηση του υποκατώτατου μισθού που ζητούν οι θεσμοί.
Την επανεξέταση της μονομερούς προσφυγής των συνδικάτων στην διαιτησία.
Την αντιμετώπιση της αδήλωτης εργασίας μέσω της συνεργασίας όλων των συναρμοδίων φορέων (υπουργεία Εργασίας και Οικονομικών, Επιθεώρηση Εργασίας, ΑΑΔΕ, ΟΑΕΔ, EΦKA και ΕΛΑΣ).
Την προώθηση προγραμμάτων αντιμετώπισης της ανεργίας, μέσω των ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης.
Στην πρόνοια:
Αξιολόγηση και επέκταση σε ολόκληρη την χώρα του πιλοτικού προγράμματος για την πιστοποίηση της αναπηρίας.
Την θεσμοθέτηση συστήματος επιδότησης της στέγασης κόστους 600 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο εκτιμάται ότι θα καλύψει περισσότερους από 500.000 δικαιούχους.
Την μεταρρύθμιση του συστήματος επιδότούμενων μεταφορών.


Το θέμα της ελάφρυνσης του "Ελληνικού χρέους"


Οι θέσεις που επεξεργάζεται το EuroWorking Group για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους δεν παραπέμπουν σε έναν αυτόματο μηχανισμό, αλλά σε ένα σχήμα που θα συνδέει άμεσα τις παρεμβάσεις στο χρέος με τις δημοσιονομικές επιδόσεις της Ελλάδος και με μια «ρήτρα μη αναστροφής» των μεταρρυθμίσεων.
Η πλέον απτή παρέμβαση για το χρέος αυτή τη στιγμή σχετίζεται με τις επεκτάσεις των ωριμάνσεων των δανείων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF). Για τα δάνεια αυτά, συνολικού ύψους 130,9 δισ. ευρώ και σταθμισμένης μέσης διάρκειας 32,45 έτη μελετάται η επέκταση της ωριμάνσεως τους στα 44,45 χρόνια, δηλαδή κατά 12 έτη.
Στη βάση αυτή η εξόφληση των δανείων του EFSF θα εκκινήσει το 2035 και θα ολοκληρωθεί το 2068.
Ακόμη, δεν έχει ξεκαθαρίσει το εάν η εξαγορά των δανείων του ΔΝΤ -που έχουν υψηλό επιτόκιο- ύψους 10 δισ. ευρώ περίπου θα γίνει με τη χρήση των αδιάθετων πόρων του προγράμματος του ESM ή από το ταμειακό μαξιλάρι που σχηματίζει η Ελλάδα για τη μετά το Μνημόνιο εποχή. Στην ίδια βάση ανοικτό είναι και το ζήτημα της επαναγοράς των ελληνικών ομολόγων που έχουν στην κατοχή τους η ΕΚΤ και οι κεντρικές τράπεζες της ζώνης του ευρώ (SΜP και ANFA).
Σε ό,τι αφορά στον «γαλλικό μηχανισμό» για το χρέος, εξετάζεται ένας ημιαυτόματος μηχανισμός επέκτασης των λήξεων των δανείων σε περίπτωση που η αύξηση του ΑΕΠ είναι χαμηλότερη του προσδοκώμενου.
Έτσι, εφόσον η μέση ανάπτυξη της Ελλάδος σε βάθος πενταετίας θα είναι χαμηλότερη από το 2,8%, η χώρα θα απαλλάσσεται πλήρως από την αποπληρωμή χρεολυσίων. Εάν η οικονομία αναπτύσσεται από 2,8% έως και 3,4% τότε θα καταβάλει μέρος των χρεολυσίων. Εάν η μέση ανάπτυξη ξεπερνά το 3,4% τότε θα προβλέπεται πλήρης εξόφληση των δανείων.
Αλλά αυτό θα γίνεται μόνον εφόσον Κομισιόν και ESM επιβεβαιώνουν πως η Ελλάδα είναι συνεπής με τις υποχρεώσεις της. Αυτή, πάντως, η «γερμανικής εμπνεύσεως» προσέγγιση δεν βρίσκει σύμφωνο το ΔΝΤ, καθώς θεωρεί πως θα δημιουργήσει αβεβαιότητα στις αγορές.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

.

.


Powered By BloggerTips.gr