6 Αυγούστου 1945 : "Oh, my God - what have we done ..."




Ο Ρόμπερτ Οπενχάϊμερ (1904 - 1967) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Φυσικούς του 20ου αιώνα και όλων των εποχών. Εκτός από την εκπληκτική ικανότητά του στην Φυσική και στα Μαθηματικά, ήταν άριστος γνώστης της Γαλλικής φιλολογίας ενώ ταυτόχρονα είχε σπουδάσει Αρχαία Ελληνικά, Λατινικά και Σανκριστικά. Προπολεμικά είχε ήδη κατοχυρωθεί στην παγκόσμια αφρόκρεμα της Φυσικής με τις πρωτοπόρες εργασίες του στην Σωματιδιακή Φυσική αλλά και στην Σχετικότητα (μεταξύ άλλων ήταν ο πρώτος που ανακοίνωσε μαθηματικό μοντέλο για τις ιδιότητες των Μαύρων Τρυπών τότε που ακόμα τις αποκαλούσαν "Σκοτεινούς Αστέρες" συνεχίζοντας τις πρωτοπόρες μελέτες του Σβάρτσιλντ που είχε χαθεί πρόωρα στα χαρακώματα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου).

Όταν ο " 'Οπι " , όπως τον αποκαλούσαν χαϊδευτικά κατά την γνωστή αμερικάνικη συνήθεια των χαϊδευτικών επωνύμων, εντάχθηκε στο Σχέδιο Μανχάτταν το 1942 σε ηλικία 38 ετών ήταν από καιρό γνωστός ως το "παιδί θαύμα" της εποχής του. Και εν πολλοίς παρέμενε παιδί : σύμφωνα με τις μαρτυρίες πολλών από τους συμμετέχοντες, οι επιστήμονες του σχεδίου έβλεπαν το έργο τους ως ένα απαιτητικό παιχνίδι. Τους συνάρπαζε αφάνταστα η προοπτική να κάνουν πραγματικότητα αυτά που ως τότε ήταν "ασκήσεις του μυαλού", σχέδια εξισώσεων πάνω σε χαρτιά. Το σχέδιο αυτό κάθε αυτό ήταν τρομερά απαιτητικό - ένας συναρπαστικός επιστημονικός άθλος. Τεράστια εμπόδια έπρεπε να υπερπηδηθούν για να επιτευχθεί το ζητούμενο - η αλυσιδωτή πυρηνική σχάση βαρέως μετάλλου (ουρανίου 235 ή πλουτωνίου) που θα απελευθέρωνε ασύλληπτη καταστροφική δύναμη, σχεδιασμένη έτσι ώστε η υποδομή να χωράει στην μάζα και τις διαστάσεις μιας αεροπορικά μεταφερόμενης βόμβας. 

Όμως με την πρώτη κιόλας πραγματική χρήση του νέου υπερόπλου ενάντια στην Ιαπωνική πόλη Χιροσίμα στις 6/8/1945, πολλοί από τους άμεσα εμπλεκόμενους αμέσως συνειδητοποίησαν πως το "παιχνίδι" τους δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένας Αρμαγεδδώνας ασύλληπτης φρίκης. Ο Robert Lewis συγκυβερνήτης του μοιραίου Enola Gay μόλις είδε το πυρηνικό μανιτάρι που σκότωσε ακαριαία εξήντα χιλιάδες ανθρώπους είπε την ιστορική φράση "Oh my God, what have we done".

Ο ίδιος ο Όπι συγκλονίστηκε. Κατάλαβε πως από πρωτοπόρος επιστήμονας που έβλεπε ως τότε περίπου ως ένα συναρπαστικό παιχνίδι την κατασκευή της ατομικής βόμβας, στην πραγματικότητα ήταν ο Κλειδοκράτορας που Άνοιξε την Πύλη της Κόλασης. Αποφάσισε να αφιερώσει το υπόλοιπο της ζωής του στο να πείσει την Αμερικάνικη κυβέρνηση και τους υπόλοιπους παγκόσμιους ηγέτες να σταματήσουν την παραπέρα ανάπτυξη των πυρηνικών όπλων. Όμως μάταια. Το τζίνι είχε πια βγει από το μπουκάλι. Ο Τρούμαν και οι διάδοχοί του στην μεταπολεμική αντικομμουνιστική υστερία του Ψυχρού Πολέμου προωθούσαν πιεστικά την ανάπτυξη ακόμα ισχυρότερων όπλων μαζικής καταστροφής. Σε λίγα χρόνια η πρώτες δοκιμές της νέας βόμβας Υδρογόνου που βασιζόταν στις αρχές της πυρηνικής σύντηξης και όχι της σχάσης έκανε την Χιροσίμα και το Ναγκασάκι να μοιάζουν πταίσματα. Αναπόφευκτα ακολούθησαν αμέσως οι Σοβιετικοί, και αργότερα οι Κινέζοι, οι Βρετανοί, οι Γάλλοι, οι Ινδοί, οι Πακιστανοί, οι Ισραηλινοί ... Ως και σήμερα η ανθρωπότητα παραμένει όμηρος κάτω από την δαμόκλεια σπάθη του πραγματικού τέλους της Ιστορίας - για την ακρίβεια του τέλους κάθε ανώτερης μορφής ζωής πάνω στον πλανήτη - που μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή με το πάτημα ενός κουμπιού. 

Ο Οπενχάϊμερ θεωρήθηκε "ύποπτος αντιαμερικανικών ενεργειών" και "πράκτορας των κομμουνιστών". Την δεκαετία του 1950 ήταν απόβλητος : σύρθηκε σε δίκη και του απαγορεύτηκε κάθε πρόσβαση στα στοιχεία των ερευνών και των προγραμμάτων. Αποκαταστάθηκε εν μέρει επί προεδρίας Κέννεντυ αλλά παρέμεινε ως τον θάνατό του το 1964 φανατικός πολέμιος των πυρηνικών όπλων. 

Η πραγματική Ιστορία - αυτή που θα γράψει η κοινωνική πλειοψηφία των Ανθρώπων και όχι οι κονδυλοφόροι των ισχυρών - θα κρίνει τον Οπενχάϊμερ. Και θα τον κρίνει θετικά. Άνθρωπος είναι Αυτός που Αναγνωρίζει τα Λάθη του και προσπαθεί να τα διορθώσει αδιαφορώντας για απώλεια ατομικού πλούτου και κρατικού κύρους.

Η πραγματική Ιστορία κάποτε θα κατατάξει τον Οπενχάϊμερ στα πρωτοπόρα μυαλά που συνέβαλαν στην συνειδητοποίηση ότι η επιστήμη και η τεχνολογία είναι ταυτόχρονα ευλογία αλλά και κατάρα. Πως το απάνθρωπο σύστημα της εκμετάλλευσης που γεννά πολέμους, μαζικές καταστροφές, αβυσσαλέες ανισότητες και δυστυχία σε δισεκατομύρια ζωές πρέπει να μπει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Αλλιώς αργά ή γρήγορα θα πέσει πάνω στην Γη για πάντα το αιώνιο σκοτάδι της Ανεπίστρεπτης Βαρβαρότητας.

.

.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Περισσότερα για εσάς

by anemosanatropis

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *





Powered By BloggerTips.gr