Κανείς δε σέβεται αυτόν που συνθηκολόγησε αμαχητί.




Επιβεβαιώνεται για ακόμη μία φορά, πως οι "ελιγμοί" ΔΝΤ στο θέμα της διαπραγμάτευσης, δεν είναι τίποτα περισσότερο παρά το "δόλωμα" που μπαίνει στο αγκίστρι ώστε η εκάστοτε ελληνική Κυβέρνηση να παίρνει όλο και περισσότερα υφεσιακά μέτρα, τα οποία εκ των πραγμάτων δυσχεραίνουν την κατάσταση της χώρας.
 


Όταν με το καλό ψηφίζονται τα μέτρα και περνάνε από την ελληνική Βουλή, τότε το ΔΝΤ "έρχεται στα συγκαλά του" και ουσιαστικά ευθυγραμμίζεται με τον κ. Σόιμπλε και τις επίσημες γερμανικές θέσεις.

Έπειτα, η Κυβέρνηση η οποία είδε στα μάτια του ΔΝΤ τον υπερασπιστή των "δικαίων" της (Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου...), χάνει απρόσμενα τον σύμμαχο της και αναγκάζεται να συμβιβαστεί στη σύμφωνη γνώμη Σόιμπλε-Λαγκάρντ.

Και τα "μέτρα" αυξάνονται και παραμένουν....

Θα σας πρότεινα, την επόμενη φορά όχι να διατρανώνετε ότι δε θα "εφαρμόσετε" τα μέτρα σε περίπτωση μη αναφοράς του χρέους στην επικείμενη συμφωνία, αλλά να μην μπείτε στην διαδικασία να τα ψηφίσετε.
Μέτρα τα οποία ψηφίζονται, εν τέλει, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, εφαρμόζονται.

Το ξέρετε πολύ καλά αυτό αλλά το χειρότερο είναι ότι το γνωρίζουν και οι "δανειστές" οι οποίοι "παίζουν" την ελληνική Κυβέρνηση στα δάχτυλα, διότι ξέρουν πάρα πολύ καλά την υποχωρητική της διάθεση και την αδυναμία στρατηγικών της ελιγμών.

Μία κατάσταση η οποία δεν παγιώθηκε τώρα, αλλά τον Ιούλη του 2015, μετά την πρώτη συνθηκολόγηση.
Και λόγω εκείνης της συνθηκολόγησης, θα καταπίνεται "αμάσητη" οποιαδήποτε πρόταση ή παραξενιά των εκάστοτε Σόιμπλε.
Και είναι εκείνη η συνθηκολόγηση που ουσιαστικά άφησε την Κυβέρνηση άοπλη και ουσιαστικά χωρίς κανένα διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια της.
Όλη η κατάσταση που ζούμε τώρα, είναι άμεση απόρροια εκείνων των ημερών.

Κάποιοι διαβλέψαμε την κατάσταση που διαμορφώθηκε μέσα σε μία νύχτα και που έμελλε να διαρκέσει για χρόνια και αποχωρήσαμε εφόσον δεν μπορέσαμε να την ανατρέψουμε.
Κάποιοι άλλοι θεώρησαν πως θα έχουν περιθώρια ελιγμών στα στενά και περίκλειστα πλαίσια των συμβιβασμών απέναντι στην ευρωπαϊκή καθεστηκυία τάξη των αγορών.
Μέγα σφάλμα.
Το οποίο πλήρωσαν με 2 μνημόνια και θα συνεχίσουν να το πληρώνουν με επώδυνα μέτρα, επονείδιστους συμβιβασμούς και επαίσχυντες και συνεχείς συνθηκολογήσεις.
Και αυτό θα συνεχιστεί είτε μέχρι την χρεοκοπία της Ελλάδας είτε μέχρι την χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος, στο σύνολο του.

Όλα αποφασίστηκαν εκείνο το βράδυ του Ιουλίου του 2015.
Τώρα απλώς βιώνουμε το "μετατραυματικό σοκ" του ηττημένου
.

.

.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Περισσότερα για εσάς

by anemosanatropis

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *





Powered By BloggerTips.gr