Σκοτωμένες μύγες

Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης


Θυμάμαι τη μάνα μου. Κάτι απογεύματα του Σεπτέμβρη. Δίχως τσάπα. Ή μάζεμα καπνού. Ή συλλογή βάμβακος και βιομηχανικής ντομάτας.

Που καθόταν στο υπόστεγο του σπιτιού. Συνήθως σιωπηλή. Ή το πολύ πολύ με κάτι σκόρπια σχόλια. Για τον άλφα ή τη βήτα ή τον δείνα.

Και πάντα μια μυγοσκοτώστρα στο χέρι. Ότι ο ένας χωρίζει, μπραφ. Η άλλη φεύγει από το χωριό, μπραφ. Ο τρίτος έφαγε όλα τα λεφτά του στο καζίνο, μπραφ.

Ένα ολόκληρο νεκροταφείο από μύγες το τραπέζι.

Σαν να μην ήταν μύγες. Αλλά οι μέρες του καλοκαιριού. Με τις τσάπες. Το μάζεμα του καπνού. Τη συλλογή βάμβακος και βιομηχανικής ντομάτας.

Και έτσι όπως τη βλέπω τώρα στα πολύ στερνά της. Πατημένα τα ογδόντα. Αλλά με την ίδια μυγοσκοτώστρα. Χειμώνα-καλοκαίρι.

Αναρωτιέμαι πόσα υπόλοιπα ζωής της μένουν ακόμη να σκοτώσει.

Πηγή: artinews.gr



Arti News: Επιλογές




.

.

Περισσότερα για εσάς

by anemosanatropis

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...




Powered By BloggerTips.gr
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *