Από ψηλά…

Του Νίκου Βαρσάμη


Η αγωνία για την έκβαση της διαπραγμάτευσης έχει σκεπάσει με μαύρο σεντόνι την ελληνική κοινωνία τους τελευταίους μήνες, πολλαπλασιάζοντας την απόγνωση που κυριαρχεί έπειτα από τόσα χρόνια εφαρμογής των Μνημονίων. Υπό το φως των πρόσφατων εμπειριών μας στο πεδίο της διαπραγμάτευσης, ποια είναι επί της ουσίας η σημασία των εξελίξεων;

►Διαπιστώνουμε ότι, έχουμε ανάγκη τις δόσεις των δανειστών, λειτουργούμε σε ένα παγκοσμιοποιημένο πλαίσιο όπου το χρέος χρησιμοποιείται ως εργαλείο, μιας τεχνικής διακυβέρνησης και ελέγχου της χώρας.

►Το παραγωγικό υπόβαθρο της είναι σαθρό, κι όσο αυτό δεν αλλάζει θα συνεχίσουμε να είμαστε απολύτως εξαρτημένοι από εξωγενείς παράγοντες, και να συμπεριφερόμαστε με τον τρόπο του «συλλογικού ναρκομανούς».

►Να τελειώσουν οι ψευδαισθήσεις «περί καλής Ευρώπης που θα πειστεί από τα επιχειρήματά μας». Το Ευρωπαϊκό Διευθυντήριο πρωτοστατεί σε μια άγρια, πολιτική, παραγωγική και κοινωνική μεταμόρφωση του πλανήτη, ανάλογη σε ένταση και συνέπειες με τη διαδικασία του τελευταίου τέταρτου του 19ου αιώνα όταν, μέσα από φρικτές καταστροφές, εγκαθιδρύθηκε ένα πρωτόφαντο καθεστώς παγκόσμιας ανισότητας.

►Μετά τις διαπραγματεύσεις δεν επιτρέπονται άλλες ψευδαισθήσεις. «Ο νεοφιλελευθερισμός του Διευθυντηρίου δεν ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη, αλλά για την συγκέντρωση πόρων και την ολοκληρωτική εξουσία». Το ζητούμενο, λοιπόν, στις παρούσες συνθήκες χρειάζεται μια πολεμική οικονομία σε καιρό ειρήνης, με πλήρη κινητοποίηση των εθνικών πόρων.

►Μπορεί, όμως, να υπάρξει ανάπτυξη μιας οικονομίας εγκλωβισμένης στα Μνημόνια; Η απάντηση είναι «όχι». Ας θέσουμε το θέμα αλλιώς: Έστω πως ανατρέπουμε τα Μνημόνια. Πώς θα προχωρούσε η ελληνική κοινωνία από την επόμενη μέρα; Ποια θα ήταν η παραγωγή μας; Μέχρι τώρα κυβερνήσεις και κοινωνία δεν έχουν ασχοληθεί προκειμένου να δοθεί επεξεργασμένη και συνολική απάντηση σ’ αυτά τα ερωτήματα. Είμαστε όμως υποχρεωμένοι να δώσουμε την απάντηση το ταχύτερο δυνατό. Υπάρχει επιτακτική ανάγκη για ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση.

►Για να πειστεί η κοινωνία να συμμετάσχει δημιουργικά και με ενθουσιασμό σε έναν αγώνα, χρειάζεται να εμπεδωθεί ένα αίσθημα δικαιοσύνης αρχίζοντας «από ψηλά»; Γράφει ο Γ. Σεφέρης: «Στις Μέρες του 1965, κατά τη διάρκεια των Ιουλιανών, από ψηλά δόθηκε το παράδειγμα για το συνολικό εκμαυλισμό της ελληνικής κοινωνίας».

►Η επείγουσα αντιμετώπισή τους – αυτών και άλλων τόσων -άλλων θα έθετε ένα σταθερό θεμέλιο εμπιστοσύνης μεταξύ κυβέρνησης, κράτους και λαού, με ευεργετικές συνέπειες για τη μελλοντική πορεία. Δεν έχουμε χρόνο η ασφυξία γίνεται ενδημική.

Πηγή: Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΘΕΣΣΑΛΙΑ» 29-5-2017 Καθημερινή τοπική εφημερίδα -ίδρυση 1883- πλήρη ύλη παρέχεται μόνο μέσω συνδρομής...



Νίκος Βαρσάμης: Σχετικά με τον συντάκτη




.

.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Περισσότερα για εσάς

by anemosanatropis

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *





Powered By BloggerTips.gr