Γιώργος Αλεξάτος : Άλλο ο αγώνας κι άλλο η αγριανθρωπιά


Γράφει ο Γιώργος Αλεξάτος*

Εγώ με τις γυναίκες που μάζευαν στις απόμερες παραλίες και στα βουνά, τους σκοτωμένους Γερμανούς μετά τη Μάχη της Κρήτης και τους έθαβαν, είμαι....

Μ' εκείνη τη μαυροφόρα γιαγιά στην Κρήτη με τα παιδιά της σκοτωμένα, που φρόντιζε τα μνήματα των γερμανών στρατιωτών, γιατί "οι δικές τους μανούλες είναι μακριά".

Είμαι με τους ελασίτες της Βοιωτίας και τον παπά του Διστόμου, που όταν ο σουηδικός Ερυθρός Σταυρός, λίγες μέρες μετά την Απελευθέρωση, έφερε τρόφιμα για τη μαρτυρική κωμόπολη, τα έδωσαν στους πεινασμένους αιχμάλωτους Γερμανούς.

Με τον Ντιμιτρόφ είμαι, που επικεφαλής των λαϊκών δικαστηρίων που θα δίκαζαν τους φασίστες εγκληματίες έβαλε πρώην μελλοθάνατους κομμουνιστές.

Αυτούς που ήξεραν τι θα πει καταδίκη σε θάνατο. Και πόσο σίγουρος πρέπει να 'σαι για την ενοχή αυτού που θα καταδικάσεις σε θάνατο.

Ναι! Εγώ που υπερασπίζομαι τη μνήμη των αγωνιστών της ΟΠΛΑ και δεν απολογούμαι για τον Μελιγαλά.

Άλλο ο αγώνας κι άλλο η αγριανθρωπιά

.

.

Περισσότερα για εσάς

by anemosanatropis

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...




Powered By BloggerTips.gr
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *