Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Ο Έλληνας που έσφιξε θερμά το χέρι του Χίτλερ και εμπνεύστηκε τα Τάγματα Ασφαλείας


Ποιος ήταν ο άνθρωπος που η ίδια του η κόρη έγραψε βιβλίο με τίτλο «Άγγελος ή δαίμονας: ο αμφιλεγόμενος πατέρας μου»






Η Ιστορία θα τον χαρακτήριζε απλώς πετυχημένο έλληνα επιχειρηματία αν το όνομά του δεν είχε εμπλακεί σε μια μακρά σειρά ζοφερών και αναμφίβολα κομβικών γεγονότων για τη χώρα μας από τον Μεσοπόλεμο και μετά.

Ο Ιωάννης Βουλπιώτης θα ήταν απλώς μέλος της οικονομικής αφρόκρεμας του καιρού του αν δεν αποτελούσε συνεργάτη των Γερμανών, συνομιλητή του Χίτλερ, του Μεταξά και του Πλαστήρα, επηρεάζοντας ενδεχομένως όσο λίγοι τις πολιτικές εξελίξεις μιας ολόκληρης εποχής.

Πριν φέρει τους πρώτους εξοπλισμούς της Siemens στην Ελλάδα, ο Βουλπιώτης μετέτρεπε την ελληνική ραδιοφωνία σε προπαγανδιστικό όργανο του κατακτητή, διορίζοντας ακόμα και συνεργάτες του Γκέμπελς στο εθνικό ραδιοφωνικό ίδρυμα!

Έχοντας ως ρυθμιστικό άρθρο πίστης το χρήμα και την εξουσία που μπορεί αυτό να εξασφαλίσει, ο έλληνας γαμπρός του ίδιου του φον Ζίμενς και αγαπημένος άλλοτε μαθητής του κορυφαίου ψυχολόγου Καρλ Γιουνγκ κατέφτασε και πάλι στην πολύπαθη χώρα μας μετά το διαζύγιό του με την κόρη του γερμανού μεγιστάνα ως άνθρωπος για όλες τις βρόμικες δουλειές.

Με τον αέρα του κοσμοπολίτη και τις διασυνδέσεις του με την ευρωπαϊκή οικονομική και πολιτική ελίτ, θέλησε να θέσει υπό τον απόλυτο έλεγχό του τις ελληνικές τηλεπικοινωνίες και ειδικά το νέο μέσο της ραδιοφωνίας, αυξάνοντας τη δύναμη και την επιρροή του. Λειτουργώντας πρωτίστως παρασκηνιακά, θα είχε περάσει στα κιτάπια ως ο ιθύνων νους του σκανδάλου της Siemens του 1955 με τις αμαρτωλές συμβάσεις και τη βροχή από μίζες.

O Βουλπιώτης, ωστόσο, είχε στο ενεργητικό του μια πληθώρα από τουλάχιστον αμφιλεγόμενες κινήσεις στα χρόνια της Κατοχής. Και δεν ήταν μόνο ο «ύποπτος» εξοπλισμός της ελληνικής ραδιοφωνίας με συστήματα της Telefunken (που εκπροσωπούσε) για να βγουν στον αέρα οι ναζιστικές προπαγανδιστικές εκπομπές.

Ο Βουλπιώτης είχε ανταλλάξει άλλωστε μέχρι τότε τη διαβόητη χειραψία με τον Αδόλφο Χίτλερ, κάτι που για τον ίδιο ήταν «απλώς δουλειά». Αν και υπήρχε πάντα και κάτι άλλο, σαφώς πιο μαύρο από το αμοραλιστικό επιχειρηματικό φλερτ με το Γ’ Ράιχ και τη στενή συνεργασία με τον κατακτητή στα τραγικά χρόνια της Κατοχής.

Ήταν το γεγονός ότι τα ανατριχιαστικά Τάγματα Ασφαλείας έφεραν και τη δική του σφραγίδα, αν δεν ήταν ο πρωταρχικός εμπνευστής τους! «Εφθάσαμεν να συζητάμε με τον Βουλπιώτη. Δεν έχομεν τώρα παρά να καλέσωμεν και τα Ες Ες» , διαμαρτυρόταν εξάλλου στις 24 Νοεμβρίου 1954 ο πρώην υπουργός Αλέξανδρος Καραθόδωρος μέσα στην πολιτική κόντρα που είχε ξεσπάσει στη Βουλή μεταξύ Παπάγου και Μαρκεζίνη με αφορμή άλλο ένα σκάνδαλο της Siemens, την ανάθεση του εκσυγχρονισμού του ΟΤΕ και των ελληνικών τηλεπικοινωνιών στον γερμανικό κολοσσό.

Ο γερμανοτραφής Βουλπιώτης ήταν άλλωστε γνωστός από τα παλιά και πολλοί ήταν αυτοί που υπεδείκνυαν με νόημα πως τα κατοχικά αμαρτήματά του μπορεί να είχαν παραγραφεί, αλλά δεν ξεχάστηκαν κιόλας. Ο παλιός συνεργάτης του κατακτητή συνωμοτούσε στην Κατοχή προς πάσα σχεδόν κατεύθυνση, καλλιεργώντας σχέσεις τόσο με τις δυνάμεις του Άξονα όσο και με πράκτορες των Συμμάχων.

Όταν μάλιστα φαινόταν πως το Γ’ Ράιχ θα καταποντιζόταν, ο Βουλπιώτης έχει τη φαεινή ιδέα να δημιουργηθούν τα Τάγματα Ασφαλείας ως ανάχωμα απέναντι στην εξάπλωση του κομμουνιστικού κινδύνου. Αλλά και ως τρόπος για να ξεπλυθούν οι αμαρτίες των δωσίλογων και πάσας φύσεως εγχώριων συνεργατών των ναζί φυσικά.

Και πάλι όμως φαινόταν να είναι κάτι παραπάνω από αυτό, αφού μέσα στο συνωμοτικό πλαίσιο της δράσης του βρέθηκαν αργότερα στο προσωπικό του αρχείο ευχαριστήριες επιστολές αριστερών που είχαν γλιτώσει το απόσπασμα μετά την παρέμβασή του. Κι ενώ αθωώθηκε παμψηφεί από τα μετακατοχικά δικαστήρια των δωσίλογων, χάρη εν μέρει και στις καταθέσεις αντιστασιακών για τη σωτήρια δράση του, μέχρι τον θάνατό του (ανήμερα του φονικού σεισμού του ’99) δεν αποτίναξε ποτέ τη ρετσινιά του «συνοδοιπόρου των κατακτητών».

Ο Βουλπιώτης ήταν ένα από τα επιχειρηματικά φαινόμενα που διακρινόταν για τη διπλωματία του: την ώρα που συναντιόταν με την ηγεσία του ΕΔΕΣ, διατηρούσε επαφές και με τον Δημήτρη Γληνό ως εκπρόσωπο του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ! Μετά εισηγούνταν βέβαια την επιστροφή του εξόριστου στρατηγού Πλαστήρα και την ανάδειξή του στο αξίωμα του προέδρου μιας γερμανοκινούμενης Ελληνικής Δημοκρατίας, τον οποίο θα άλλαζε στη συνέχεια στο σχέδιό του με τον ίδιο τον γερμανό ναύαρχο Φον Κανάρις!

Παρά τα όσα του καταμαρτυρούσαν, ο Βουλπιώτης συνέχιζε να προκόβει στον μεταπολεμικό κόσμο εκπροσωπώντας τα συμφέροντα της Siemens στην Ελλάδα. Η ζωή και η δράση του λειτουργεί ως άλλη μια υπόμνηση για τη διαπλοκή του κεφαλαίου με την πολιτική ηγεσία, ρίχνοντας φως στον καιρό που η αθηναϊκή ελίτ γλυκοκοίταζε τις δυνάμεις Κατοχής και μερίδα του πολιτικού κόσμου συμφωνούσε με την ίδρυση των Ταγμάτων Ασφαλείας, παρά το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς διακρίνονταν για τις δημοκρατικές τους ευαισθησίες.

Ήταν μια ταραγμένη εποχή και ο Βουλπιώτης ήταν ένας από τους κινητήριους μοχλούς της…Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ




.

.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...


Powered By BloggerTips.gr